"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
“Akşam olunca hesap görürken ikram ettiği ne varsa kendi hesabına yazarmış.” İrfani Amca Kars’ın Kağızman ilçesi Kötek köyünde 1910-1971 yılları arasında yaşamış, geçimini bostan ekerek ve hayvancılık ile sağlayan bir köy sakiniydi. Ben altı yaşında iken rahmetli olmuş, çok az da olsa hatırlıyorum…
“Bu denli benzerlik az görülen cinstendi. Diğer soruları sormadan evden ayrıldım.” Devrek (Zonguldak) Yeni Mezarlık, ilçe-Zonguldak arasında ilçenin metrelerle ifade edebileceğim kadar dışında…
“Kimse telefona bakana para uzatmazken beyaz baston görünce eller ceplere gidiyor.” Hatırama bugün de devam ediyorum. Eşimle kızımı dükkân dışında beklerken Bir süre sonra yanımdan geçen herhangi birinin cebinde bozuk para aradığını duyuyorum…
“Kaldırımda tek başına beklemeye korkuyorum, nedenini dilim döndüğünce anlatayım…” İnsan en çok nereden kırılır? Kötü bir sözden mi, haksızlıktan mı…
“Bu satırları yazdığım gün sabah bir haber aldım. Genç yaşta vefat ettiğini öğrendim.” Hatırama bugün de devam ediyorum…
“Kimseye göstermeden için için ağladığım günler oldu. Gündüz güler geceleri ağlardım…” Yıl 2016, o zamanlar herkesçe bilinen ve imrenilen bir şirkette işe girdim…
“Bu, abimin imam hatipte dersine giren öğretmen değil mi, bizim okulda ne işi var?” Yirmi yıl önce. O zamanlar ilkokula gidiyordum…
“Gazetemiz bir ay boyunca adresinize gelsin. Bir inceleyin, sonra kararınızı verirsiniz.” Dünkü hatırama bugün de devam ediyorum…
“Sadece şu tatlı konuşmanızı dinlemek için sözünüzü kesmedim. Kusura bakmayın” Bir cumartesi günü Mehmet Abi ile birlikte Bahçeşehir Mobilyacılar Sitesi’nde gazete abone çalışmasına çıkmıştık…