"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Doğan Bey, Atmaca Nuri ile yan yana yürüyor, havadan, sudan bahsediyorlardı. Söz, Bursa’da son günlerde konuşulan meseleye geldi…
“Çelebi’yi de, Doğan’ı da hiç kimse benim gazabımdan kurtaramayacak! Anladın mı…
“Ah onun imkânları bende olsaydı. Neler yapmazdım?” diye geçirdi içinden Palabıyık…
Doğan Bey, dünyanın ne mal olduğunu çoktan kavramıştı. Son gelişmeleri, saraydaki toplantıyı hatırladıkça; “Ah, dünya ah!” derdi…
Kızlar örtülerini daha bir sıkı kavradı, birbirlerine iyice sokuldular. Bursa’nın oldukça dışında kalan bu patika yol, eskiden beri tekin değildi…
Hurufi de Kripto da yeni köşkü çok beğenmişlerdi. Hem şehir merkezine yakın, hem de büyük, oldukça sağlam ve emniyetli bir yerdi…
Kripto ve Hurufi ihtiyar, aslında zevkine düşkün iki kafadar olmalarına rağmen köşkte Hindu rahipleri gibi sade bir hayat yaşıyor görünüyorlardı. Süleyman Çelebi: -Anlamak kolay olmuyor…
Süleyman Çelebi, hayallerini darmadağınık eden ismin yeğeni tarafından da önüne konmasına dehşetle baktı. Doğan lafını eğmeden, bükmeden içinden geldiği gibi söylemeyi severdi…
Kripto ve Hurufi ihtiyarın sevincine diyecek yoktu. İsteklerine çok kolay ulaşmalarının heyecanı içinde Erkara’ya minnetle baktılar…