"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bir toplumun çöküşü, düşmanlarının gücüyle değil; hakikati temsil ettiğini iddia edenlerin zayıflamasıyla başlar. Çünkü dışarıdan gelen saldırı fark edilir, ama içeriden gelen bozulma çoğu zaman alkışlanır…
Bir toplum bir günde çökmez. Ahlâk bir gecede yıkılmaz…
Bir toplumu çökertmek için her zaman silah gerekmez. Bazen ekranlar yeter…
İnsan, en çok da görülmediği yerde yorulur. Konuşur ama duyulmaz…
Bir müminin kalbi zulüm karşısında kayıtsız kalamaz. Hele hele beş yaşındaki çocukların dahi kaçırıldığı, on binlerce bebeğin ve masumun katledildiği vahşet karşısında hâlâ rahatça zalimin safında ekonomik destek vermeye devam etmek, vicdanın da imanın da ciddi şekilde sorgulanmasına sebep olur…
Kur’an insanlık tarihinin değişmeyen zalim tipolojisini asırlar öncesinden tarif etmiştir. Rabbimiz buyurur: “Onlara ‘Yeryüzünde bozgunculuk yapmayın’ denildiğinde, ‘Biz ancak ıslah edicileriz’ derler…
Bugün gençliğe bakıyoruz… Kalabalıklar içinde yalnız, imkânlar içinde huzursuz, özgürlük sloganları arasında esir bir nesil. Ekranların ışığında büyüyen ama kalbi kararan bir gençlik…
Bugün boşanma ve nafaka meselesi etrafında dönen tartışmalar, aslında çok daha derin bir sorunun işaretidir. Adaletin sınırlarının nerede başlayıp nerede bittiği meselesi… Bir kadını koruma adına ortaya konulan uygulamaların, başka bir insanın hayatını uzun yıllar hatta ömür boyu ipotek altına alması gerçekten adalet midir…
Kur’an… Nice dudaklarda tilavet edilen, nice seslerde yankılanan, nice gözlerde yaş olup süzülen ilahi kelam… Fakat bir soru var ki, bütün bu manzaraların ortasında insanın yüreğini sarsıyor: Kur’an sadece okunmak için mi indirildi, yoksa yaşanmak için mi? Bugün Müslüman toplumlarda Kur’an’a karşı derin bir saygı var, evet… Ama aynı derinlikte bir bağlılık, bir teslimiyet, bir […]