"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Lolo, yürüyen çöplük gibiydi âdeta. “Saraydan çöplüğe düşen benden başka biri daha var mıdır acaba?” dedi, kendi kendine…
Burası, kocaman bir oda büyüklüğünde mağaraydı. Devamlı yanan ateşten dolayı her taraf zifiri siyahtı…
Duman, kesintisiz ince bir ip gibi göğe yükseliyor, sonra da dağılıp kayboluyordu. BÜYÜCÜ LOLO…
Gülşah, duyduğu hâlde cevap vermedi. Muziplik olsun diye oyunu devam ettirmeye kararlıydı…
Şakalaşmanın hedefinde hep Gülşah vardı. Ona sataşmadan edemiyorlardı…
Hadisenin çıktığı cumâ gününden sonra ilk defa bir araya gelen kızlar için bugün çok mühimdi. Herkes noksansız toplanmıştı…
“Mazlumlar da zalimler kadar cesur olmalı. Yoksa dünyada ne nizam kalır, ne de huzur” diye düşünürken eşkıyanın hıçkırıklarıyla kendine geldi…
“Sen müşfik bir baba gibi davrandın. Beni öldürmen mümkünken canımı bağışladın…
Tuttu elinden, kaldırdı canına, malına göz dikmiş adamı. Kamasını yerine koydu…