"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Boğazım düğümlendi. “Unutursam” dedim, “bu dağlar bana hakkını helal etmez.” Köy öğretmenliğimi öğrencilerimle unutulmaz yıllarımı anlatırken hâlen duygulanırım…
“Kadınlar mutfakta nohut kavurur, tane tane çıtırdayan nohutlar bir tabağa dökülürdü” Akşam okuldan çıkarken dağların eteklerinde yankılanan çocuk sesleri köyün sessizliğini deliyordu. Ali yanıma koştu…
“İşte o an anladım; bu çocuklara dersi hayatın içinden anlatırsam daha iyi öğrenirlerdi.” Köy öğretmenliğimi anlatmaya bugün de devam ediyorum… Sınıf bir anda ciddileşti…
“Bugün kimse gelemez” diye düşündüm. Sobayı yakarken dışarıdan bir ses duydum…
“İçeri girdiğimde sobanın çıtırtısı, dışarıdaki ayaza âdeta meydan okuyordu.” 1982’nin sonbaharı idi. Mersin’in turunç kokulu sıcaklığından ayrılıp Bingöl’ün ayazına doğru uzanan o uzun yol… Otobüs, virajlı yolları ağır ağır tırmanırken camdan dışarı bakıyordum…
Trafik terimlerini görünce “oğlum ben bu işi beceremeyeceğim, unutalım gitsin” dedi… Kendimize karşı dürüst olalım…
“Tekrar teşekkür etmek amacıyla türbedeki teyzeye gittim ama teyze oralarda yoktu.” Teyzemin tanıdığı hoca hanımın anlattıklarını nakletmeye bugün de devam ediyorum… Elbette ki bu hatıradan yola çıkarak kişi kurum ve yer aramanın anlamı yoktur…
“Bana bir şey olursa çocuklar ne yapar gibi bir sürü olumsuz düşüncelere dalmıştım…” Dünyanın çeşitli yerlerinde metfun bulunan Allah dostları vardır. Müslüman halk bu Allah dostlarının kabirlerini ziyaret eder…
“95 yaşında vefat ettiğinde herkes ‘baloncu dede gitti, çocuklar balonsuz kalacak’ demişti” Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum… Velhasıl annem bizim hem ilk öğretmenimiz ve hem de hayatımız boyunca bize hakkı geçen çok sayıdaki öğretmenimiz içinde üzerimizde en büyük emeği olan başöğretmenimizdi…