Savaşın kaybedeni hep insanlıktır

Tarih çoğu zaman gürültüyle yazılır. Top sesleri, çarpışan ordular, yıkılan şehirler…… İnsanlık hafızasında savaşın sesi her zaman daha yüksek çıkmıştı. Fakat aynı tarihin içinde, çoğu zaman fark edilmeyen sevginin fısıltısı da vardır. Sessizdir, gösterişsizdir ama kalıcıdır. İnsanlık tarihine baktığımızda savaşların neredeyse kaçınılmaz bir döngü gibi tekrar ettiğini görürüz. İmparatorluklar yükselmiş, sınırlar değişmiş, haritalar yeniden çizilmiştir. Her çağ savaş için kendi gerekçelerini üretmiştir: güvenlik, inanç, ideoloji, çıkar…… Ancak savaşın gerçek bilançosu çoğu zaman aynı kalmıştır. Kaybedilen hayatlar, yıkılan şehirler ve kuşaklar boyunca süren acı hatıralar.